De koffie is vandaag bij Toon. Ruud heeft zich afgemeld wegens hoog bezoek van zijn dochter uit Thailand en Cor had beloofd de senioren in Hintham wegwijs te maken in het gebruik van de mobiele telefoon en apps bij wandel- en fietstochten.
Dus Toon, Ton, Jaques en Harry gaan na de koffie richting Goirle. Dit gebied is niet onbekend terrein, maar Toon had toch nog een onbekend gebied gevonden. Lees verder →

Ton was de gastheer van dienst (na een wisseling met Harry die nog in het UK rondtourt). Gaandeweg werd tijdens de koffiegesprekken duidelijk waarom Ton de vorige keer wilde ruilen: hij en Fiet waren die dag 60 jaar getrouwd hetgeen ze met familie elders vierden. Voorwaar een bijzonder jubileum dat, zij het wat verlaat, onze felicitaties ten volle verdiende. Lees verder →

Ton en Harry hadden in beider belang een wisseltruc uitgevoerd. Daarom was nu de koffie bij Harry. Ton en Jacques hadden andere belangrijke dingen te doen, zodat de groep op 2/3 van de organieke sterkte was. 

Het is voorjaar, de lente zit in de lucht, veel bomen staan in bloei. Reden voor Harry om een bloesemroute te kiezen, vanuit Enspijk naar het landgoed Heerlijkheid Mariënwaerdt. In Enspijk konden we niet parkeren bij de veerstoep, maar dat lukte wel ergens bij een horecagelegenheid (die aan het eind goed van pas kwam). Lees verder →

 Het feit dat het 1 april was weerhield ons niet om gewoon bij elkaar te komen, ditmaal bij Jacques. Alleen Toon was nog afwezig vanwege een fysiek malheur dat nog niet voldoende hersteld was. Kort werd de democratische opofferingsgezindheid van Jacques en Toon gememoreerd. Ze waren inmiddels wel weer bijgeslapen van hun lange dagtaak tijdens verkiezingsdag. Ook ondergetekende was er weer bij na wat buitenlandse sportieve activiteiten. En natuurlijk waren we blij dat Ton er bij was.  Lees verder →

Het is een feestelijke wandeling! Vandaag vieren we de terugkeer van Ton na een kort ziekteverlof. Hoewel hij nog even zijn conditie aan het oppeppen is heeft hij vandaag de 5,4 km volledig meegelopen. Bravo! En dat heeft hij zelf onderstreept door een heerlijke lunch bij IJM aan te bieden. Lees verder →

Deze keer wandelen wij volgens een geheel geïmproviseerd protocol. Cor verkeert in voorjaarsachtige omstandigheden in de sneeuw, Jacques heeft andere verplichtingen en Ton is hard bezig te herstellen. Wij hopen dat hij weer snel kan meewandelen. Dus blijven Harry, Ruud en ondergetekende over om aan de wandel te gaan. Lees verder →

De dag na carnaval was geen reden voor de groep om niet te gaan wandelen. Meerderen van ons zijn het carnaval al ontgroeid en de enige toeteraar (in een carnavalsband) had er rekening mee gehouden dat hij ons met koffie en koeken zou moeten ontvangen. Hij (Toon) stond ons dus fris en vrolijk op te wachten. Ton was nog even verhinderd door een controle-afspraak want anders was hij al wel weer komen koffiedrinken. Harry poogde elders een jonge hond in het gareel te krijgen en te houden en zo zijn kilometers te verdienen. Lees verder →

Bij de ontvangst voor koffie en koeken bij Harry was de club op 2/3e van de sterkte aanwezig. Ton kan nog niet zonder de zorgzame begeleiding van de Van Neynsel Groep. En Ruud meldde dat hij net 2 dagen All Inclusive heeft genoten bij het JBZ. Hij is tevreden over hetgeen ze daar met hem gedaan hebben. Van beiden positieve geluiden die ons weer wat blijer maakten. We hopen ze gauw weer mee te zien lopen. Lees verder →

Vandaag opnieuw een klein gezelschap aan de start van de wandeldag. Ton is intensief bezig om de gevolgen van zijn gezondheidsprobleem te overwinnen en verblijft daarom nog elders. Maar de geluiden over zijn voortgang zijn positief. We leven met hem mee. Toon is er op een andere manier even tussenuit. Hij kuiert met Marjo door de mooie stad Valencia, zo liet een selfie ons zien. Lees verder →

Het was een kleine wereld vandaag. Het land in rep en roer vanwege code Oranje. Overal en bij iedereen was er zorg over wat er komen zou. Maar voor degenen die dachten: “we zien wel wat het wordt, omkeren kan altijd nog” viel het allemaal wel mee. Zeker als je de winter van 1963 nog meegemaakt hebt. Aan de selfie in het fotodeel zie je dat de groep uitgedund was tot 50 % van het potentieel. Maar daar was het bijzondere weer nauwelijks de oorzaak van. Ton is in het ziekenhuis nog herstellende van een ernstig gezondheidsprobleem, maar laat positieve geluiden horen, al of niet via Fiet. Toon heeft wat moeite met het zicht op deze grijze wereld en moest daarom begrijpelijk verstek laten gaan. En ook Jacques had vanuit zijn hoge toren een ander zicht op de wereld dan wij die wel liepen en ook dat begrepen wij. Lees verder →